Skip to content

Een praktische en positieve gids voor mantelzorgers

Mijn grootste uitdaging is gezond blijven

Suus van der Zanden is getrouwd met Hans, die vasculaire dementie heeft. Hij woont nu bijna twee jaar in het verpleeghuis. Normaal gesproken zoekt zij hem vier keer per week op. Ze drinken dan koffie en eten samen. Door de coronacrisis kan zij hem niet bezoeken.

 

Hoe ervaart u deze tijd van corona?

Het is alsof we terug zijn bij het begin van onze relatie. Maar we zijn nu 55 jaar getrouwd en we zijn nooit drie weken bij elkaar vandaan geweest. Ik skype twee keer per dag met mijn man. Je ziet elkaar. Het enige wat je wilt is elkaar vasthouden. De liefde wordt intenser.

Ik heb er moeite mee dat ik niet op bezoek mag komen. De zorg door de medewerkers kan immers ook niet op 1,5 meter afstand gegeven worden Dus als ik nu die 1,5 meter afstand wel hou, dan zou bezoek aan mijn man toch mogelijk moeten zijn? 0f zijn de medewerkers bang dat ik hen besmet? Is dat de reden?

 

Ik ervaar nu ook gevoelens van rouw en realiseer me hoe gek ik op Hans ben. Ook realiseer ik me dat ik nu alleen ben. Ik denk dan: hij moet het met jullie (in het verpleeghuis) doen en jullie met hem. Anderzijds heb ik nu alle tijd om de dingen te doen waar ik normaal niet aan toekom. Bijvoorbeeld in de tuin werken, fietsen, mondkapjes maken voor mijn kleindochter die in de zorg werkt. Mijn grootste uitdaging is gezond blijven.

 

Wat helpt u in deze tijd?

Je kunt niet vooruitkijken. Wel kun je genieten van het moment. Er is veel om dankbaar voor te zijn. De vogels, de tulpjes in bloei. Als de ziekte langer duurt dan leer je: ik ben er ook nog. Het helpt me om te doen wat ik zelf fijn vind. En ik put troost uit mooie liedjes, bijvoorbeeld van Jacques Brel met de tekst “als liefde zo lang kan duren, dan moet het echt wel liefde zijn

 

Hoe ervaart uw man deze tijd?

Voor de coronatijd bezocht ik mijn man vier maal per week. Dan dronken we koffie, ik kookte eten en we aten samen. Of we wandelden samen een eind met de rolstoel en picknickten op een bankje bij mooi weer.

Hij mist het contact met mij enorm en vindt de maatregelen overdreven. Doordat hij slecht verstaanbaar is, is het contact met sommige zorgmedewerkers moeilijk. Dat maakt hem eenzaam. Wel is hij blij met de briefjes en kaartjes die ik bij de was doe.

 

Hebt u tips voor andere mensen met een dierbare die dementie heeft?

Probeer er zelf wat van te maken en help jezelf niet in de put. Realiseer je dat er nog heel veel wel is.

 

Ezra van Zadelhoff interviewt partners en kinderen van mensen met dementie over hoe zij deze tijd van corona beleven.

Zou u ook uw verhaal met ons willen delen? Neem dan contact met ons op. via de contactknop op de homepage.

 

(Met dank aan Fieke Bernts)

Ezra van Zadelhoff

6 reacties

  1. Erik op 14/04/2020 om 16:50

    Mooi stukje mam.

  2. Margriet de Zwart op 14/04/2020 om 20:02

    Mooi gezegd Suus, akelige situatie waar helaas zoveel mensen in zitten.
    Jij blijft positief, maakt er het beste van. Je komt even tot jezelf ondanks het grote gemis van Hans niet even aanraken.
    De liefde wordt groter, ik gun het je van harte. Als alles goed gaat krijg je hem weer terug.
    Even een soort van onbereikbaarheid ervaren, gelukkig hopelijk nu niet voor eeuwig.
    Stoere lieve vrouw

    Margriet

  3. Hannie op 14/04/2020 om 20:16

    Wat erg hè, dat u niet bij uw man mag komen. Idd personeel staat er vlak naast met hun helpende hand. Sterkte en ik hoop dat u toch snel naar hem toe mag🍀

  4. Annie op 14/04/2020 om 23:33

    Veel meer dan er het beste van proberen te maken kan je niet Suus. Gelukkig kan je het allemaal nog bolwerken. Heel goed!

  5. Lenie op 15/04/2020 om 20:47

    Mooi verwoord Suus en ik vind t ook een mooi liedje 🙁 Ik hoop dat er heel snel een bezoekregeling kan worden gerealiseerd zodat je Hans weer geregeld kunt gaan bezoeken..is toch van de zotte als dit nog langer gaat duren..het zijn mensen die snel achteruit kunnen gaan en nu net liefde..aandacht en aanrakingen behoeven al zal dat laatste helaas nog even niet mogelijk zijn.Je bent een sterke vrouw die al zoveel heeft moeten verwerken de laatste tijd..de ziekte van Hans..het verlies van je schoondochter..het verdriet van je zoon maar je weet altijd overal het positieve van in te zien en je bent een voorbeeld voor velen..ook voor mij.

  6. Grada Koene op 15/04/2020 om 23:18

    Lieve Suus,

    Mooi verwoord, knap, veel sterkte en kracht,kanjer.

Laat een reactie achter