Skip to content

Een praktische en positieve gids voor mantelzorgers

Ik haal genoegen uit de mooie ogenblikken

Peter van Vegten zorgt al 23 jaar voor zijn echtgenote Tilly die Alzheimer heeft. Ze wonen samen op een woonboot.

Hoe ervaart u deze tijd van corona als partner van Tilly?

Het gaat goed. Ik kom chronisch tijd tekort, maar de zorg voor Tilly staat voorop. Tot voor kort ging ik op vrijdagavond naar de broodjeszaak en het café en wat babbelen met kennissen. Er was dan iemand die op Tilly paste. Maar al zit dat er in deze corona tijd niet meer in, ik laat me er niet door uit het veld slaan.

Vroeger ging Tilly naar de dagopvang maar door de prijsverhoging lukte dat niet meer binnen het PGB- budget. Toen zijn we overgegaan van 2 naar 3 x thuiszorg per dag. Afstand houden lukt niet want ik verzorg Tilly samen met de thuiszorg. Je weet niet waar de medewerkers vandaan komen hè, van welke cliënten en of die corona hebben of het misschien niet eens weten dat ze het hebben. Dus dat geeft toch een zekere spanning.

Daarnaast kwamen er geregeld stagiaires geneeskunde of psychologie over de vloer die wilden leren hoe je omgaat met iemand met dementie. Dat was gezellig voor ons beiden. In die tijd kon ik ook nog weleens weg om een boodschap te doen. Nu zitten Tilly en ik af en toe een half uurtje in de tuin.

Wat helpt u in deze tijd?

Klagen heeft geen zin: ik haak in op wat nodig is. Ik doe het met mijn hart voor Tilly en ik pas me aan de omstandigheden die zich voordoen aan. Ik ben wel sneller emotioneel en ontroerd. Ik laat het gebeuren. Dat helpt. En als ik tijd over heb dan ga ik rustig in de stoel zitten en mijmeren.

Het helpt me dat ik tevreden ben met kleine dingen; bijvoorbeeld als we 10 minuten hand in hand zitten samen, of als Tilly tevreden in bed ligt; daar doe ik het voor. Soms heeft ze een tevreden gezicht, heel soms is ze boos, maar dat laatste is ook een vorm van contact. Ik realiseer me ook goed dat dit bonus jaren zijn.

Ik haal genoegen uit de mooie ogenblikken. Toen Tilly pas eens onrustig in bed lag, ging ik bij haar zitten en zong ik een liedje. Terwijl ik dat deed, hield ik haar hand vast totdat ze rustig werd. Het kost me twee uur nachtrust maar ik ben blij dat ze rustig is met een glimlach. Dat is het me waard.

Hoe ervaart Tilly deze tijd?

Dat merkt Tilly niet meer.

Hebt u tips voor andere partners of kinderen van iemand met dementie?

Besef dat het geluk in de dagelijkse dingen zit. Hang niet aan tijden van voorheen waarin je nog dingen samen kon doen, bijvoorbeeld uitgaan. Kijk naar wat er nu wel kan en wat je wel hebt samen. En ja, geef jezelf zo nu en dan een schouderklopje.

 

Ezra van Zadelhoff interviewt partners en kinderen van mensen met dementie over hoe zij deze tijd met corona beleven.

Zou u ook uw verhaal met ons willen delen? Neem dan contact met ons op via de contactknop op de homepage.

Foto’s Peter en Tilly gemaakt door Mike Raanhuis / Mike Tekst & Beeld

Ezra van Zadelhoff

Laat een reactie achter