Skip to content

Een praktische en positieve gids voor mantelzorgers

Ik ben zo’n knuffel maar dat ben je nu kwijt

Marijke van Kuilenburg woont samen met haar man Marinus, die 5 jaar geleden hoorde dat hij Alzheimer heeft. Hij gaat heel langzaam achteruit.

Hoe ervaart u deze tijd van corona als vrouw van Marinus?

Het gaat goed. We wandelen samen meerdere keren keer per dag, daar houden we allebei van. Marius gaat ook alleen op pad, voor de corona tijd liep hij soms wel 25 km per dag. Nu gaat hij niet zo ver van huis en loopt hij regelmatig hetzelfde rondje. Hij komt tussendoor wel thuis voor koffie of een broodje.

Tot nu toe gaat dat  goed. Marinus heeft een plaatje om met mijn naam en telefoonnummer erop. De neuroloog zegt ook dat wandelen belangrijk is voor hem en dat frisse lucht goed is. Marinus komt altijd vrolijk thuis: hij fleurt ervan op. En in die tijd kan ik dingen voor mezelf doen: een boekje lezen of even de stad in.

Voor mij is wandelen trouwens ook goed. Sinds ik geopereerd ben aan mijn knie, moet ik oefeningen doen. Marinus helpt mij hierbij. Zo zorgen wij voor elkaar.

Marinus vraagt nu wat vaker iets omdat hij vergeetachtig wordt. Ik help hem bij het onthouden van de dingen. Het maakt me niks uit, al moet ik het nog 20 x zeggen. Oh ja, oh ja zegt hij, en dan weet hij het weer.

Wat helpt u in deze tijd?

We passen ons aan. Als Marinus weg is dan doe ik dingen voor mezelf. En verder drinken we koffie en thee buiten in de tuin, dat is fijn.

Wat ook helpt is om rustig te blijven. Voor je eigen leven moet je rust vinden.

Marinus is soms boos. Het gaat dan niet zoals hij wil: bijvoorbeeld met de computer. En dan reageer ik niet meteen. Even later vraag ik dan: heb je de oplossing gevonden?

Hoe ervaart uw man deze tijd?

Ik herinner Marinus eraan dat hij 1,5 meter afstand moet houden. Tijdens zijn wandelingen komt hij weinig mensen tegen dus dat is makkelijk.

Handen wassen dat doet hij trouw uit zichzelf.

Wij nemen geen afstand hoor, tot elkaar. Juist nu is geborgenheid belangrijk.

We hebben een goed contact met een kennis van 89 jaar waar we een keer per week heengaan. Dat kan nu niet en dat missen we. Hij mist het trouwens ook.

Verder kunnen we geen vrienden bezoeken want zij wonen bijna allemaal in het verpleeghuis. Ja dat missen  die vrienden wel, als je alleen maar mag bellen en geen persoonlijk contact hebt. Ik ben zo’n knuffel en dat ben je kwijt want dat mag nu niet.

Hebt u tips voor andere partners van mensen met dementie?

Probeer je aan te passen aan wat wel kan. Geniet van de dingen die je hebt.

En reageer niet meteen: soms moet je tot tien tellen.

 

Marinus van Kuilenburg dicht graag. Over corona heeft hij dit gedicht geschreven.

 

Het Coronavirus

 

Het coronavirus heeft bij de mensen toegeslagen.

Dat geeft geen antwoorden, maar wel veel vragen.

We weten nu al, dat het besmettelijk is.

En de gevolgen zijn behoorlijk, dus lang niet mis.

 

Voor mensen met een goede gezondheid,

Is het “gewoon” weer over, na enige tijd.

Voor de mensen met een zwakker gestel,

Gaat het vaak bergafwaarts en soms zelfs heel snel.

 

Een afdoende medicijn zijn ze nu aan het testen.

Dat is mooi, maar het gaat vanzelf over bij de besten.

Maar de mensen met een wat zwakker gestel,

Krijgen de volle laag en gaan vaak door een hel.

 

Ook dat weten we helaas, van onze kant.

Maar blijf positief en houdt daardoor langer stand.

Wij wensen iedereen die we wel en niet kennen,

Dat ze aan deze langdurige situatie, kunnen wennen.

 

Foto Marinus en Marijke van Kuilenburg: Corien Remijn

(Met dank aan Fieke Bernts)

 

Ezra van Zadelhoff

Laat een reactie achter